കാർഷിക മേഖലയും ഇന്ത്യ- യു.എസ് വ്യാപാര കരാറും

ഇന്ത്യ-യു.എസ് വ്യാപാര കരാറിനെച്ചൊല്ലി സർക്കാരും കർഷക യൂണിയനുകളും തമ്മിലുള്ള തർക്കം ഒരു അസുഖകരമായ ഘട്ടത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇരുപക്ഷവും തങ്ങളുടെ നിലപാടിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ആർക്കും അത് തെളിയിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. കാർഷിക, ക്ഷീരോത്പാദന മേഖലകളിലെ സുപ്രധാന ഉത്പന്നങ്ങൾക്ക് പൂർണ സംരക്ഷണം നൽകിയിട്ടുണ്ടെന്ന് കേന്ദ്ര വാണിജ്യമന്ത്രി അവകാശപ്പെടുന്നു.

എന്നാൽ, നൽകിയിട്ടുള്ള ഇളവുകൾ സമ്മതിച്ചതിലും വലുതാണെന്ന് കർഷക സംഘടനകൾ വാദിക്കുന്നു. ഒരു പക്ഷേ, ഇരുപക്ഷത്തിന്റെയും വാദങ്ങളിൽ ഭാഗികമായി ശരിയുണ്ടാകാം. പത്രസമ്മേളനങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ട് ഈ തർക്കം പരിഹരിക്കാനാവില്ല; കരാറിലെ വിശദമായ പട്ടികകൾ (ഷെഡ്യൂളുകൾ) പരിശോധിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രമേ ഇതിനൊരു പരിഹാരം കാണാൻ കഴിയൂ.

2026 ഫെബ്രുവരി 6ലെ സംയുക്ത പ്രസ്താവന, എല്ലാ യു.എസ് വ്യാവസായിക ഉത്പന്നങ്ങൾക്കും ഭക്ഷ്യ-കാർഷിക ഉത്പന്നങ്ങൾക്കും 'വിശാലമായ' താരിഫ് ഇല്ലാതാക്കാനോ കുറയ്ക്കാനോ ഇന്ത്യയെ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമാക്കി. ഉണങ്ങിയ ഡിസ്റ്റിലർ ധാന്യങ്ങൾ (DDGകൾ), മൃഗങ്ങളുടെ തീറ്റയ്ക്കുള്ള ചുവന്ന സോർഗം, ട്രീനട്ട്സ്,​ പുതിയതും സംസ്കരിച്ചതുമായ പഴങ്ങൾ, സോയാബീൻ എണ്ണ, വൈൻ, സ്പിരിറ്റ് എന്നിവയാണ് പേരിട്ട ഇനങ്ങൾ.

യു.എസ് കാർഷിക വ്യാപാരത്തിന് ദീർഘകാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന താരിഫ് ഇതര തടസങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും ഇന്ത്യ സമ്മതിച്ചു. പാലുത്പന്നങ്ങളും സെൻസിറ്റീവ് സ്റ്റേപ്പിളുകളും ഒഴിവാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് സർക്കാർ പറയുന്നു. കൃത്യമായ താരിഫ് രേഖകൾ, തീരുവ കുറയുന്ന വേഗത, കുറഞ്ഞ ഇറക്കുമതി വിലകൾ തുടങ്ങിയവയാണ് ഇന്ത്യ നിലനിറുത്തുന്ന സുരക്ഷാ മുൻകരുതലുകൾ.

അതേസമയം, ഔപചാരികമായി തുറക്കുന്ന പരിധിയിൽ അപകടസാദ്ധ്യത എപ്പോഴും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. സോയാബീൻ എണ്ണയാണ് ഏറ്റവും വ്യക്തമായ കേസ്. ഇന്ത്യ ഭക്ഷ്യ എണ്ണ ആവശ്യകതയുടെ പകുതിയിലധികവും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നു. യു.എസ് സോയാബീൻ എണ്ണയ്ക്കുള്ള മുൻഗണനാ പ്രവേശനം ഹ്രസ്വകാലത്തേക്ക് ഉപഭോക്താക്കളെ സഹായിച്ചേക്കാം. ദൗത്യം പിന്തുണയ്ക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള കർഷകരെ ഇത് കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും. ചോളം വിശാലമായി സ്വയംപര്യാപ്തമാണ്, അതിന്റെ താരിഫ് ലൈൻ ഉദാരവത്കരിക്കപ്പെടുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും വിലകുറഞ്ഞ ഡിഡിജികൾക്ക് തീറ്റ വിപണിയിൽ ആഭ്യന്തര ചോളം, സോയാമീൽ എന്നിവയെ മാറ്റി സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയും.

അതേസമയം, എല്ലാ ഇളവുകളും കീഴടങ്ങലായി കണക്കാക്കുന്നതും തെറ്റാണ്. തേയില, കാപ്പി, സുഗന്ധവ്യഞ്ജനങ്ങൾ, സമുദ്രോത്പന്നങ്ങൾ, ചില പഴങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കയറ്റുമതിക്കാർക്ക് യു.എസ് വിപണിയിൽ മെച്ചപ്പെട്ട പ്രവേശനം ലഭിക്കും. കേരളത്തിന്റെ തോട്ടം, സുഗന്ധവ്യഞ്ജന സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ആ തുറക്കൽ സുരക്ഷിതമാക്കേണ്ടതാണ്.

ഇന്ത്യ ചെയ്യേണ്ടത്

ആദ്യം കാർഷിക ഷെഡ്യൂളുകൾ, വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകളുടെ ഘട്ടം, ക്വാട്ട വോള്യങ്ങൾ എന്നിവ ഒപ്പിടുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുക. രണ്ടാമതായി, ഒരു ദ്വിമുഖ സുരക്ഷാ രേഖ തയ്യാറാക്കുക. മൂന്നാമതായി, ആപ്പിളിനും പരിപ്പിനും കുറഞ്ഞ ഇറക്കുമതി വിലകൾ സംരക്ഷിക്കുക. നാലാമതായി, വാണിജ്യത്തിനായുള്ള പാർലമെന്ററി സ്റ്റാൻഡിംഗ് കമ്മിറ്റിക്ക് മുമ്പാകെ സുരക്ഷാരേഖ സമർപ്പിക്കുകയും സംസ്ഥാനങ്ങളുമായി കൂടിയാലോചിക്കുകയും ചെയ്യുക. ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കൽ ഒരു യൂണിയൻ വിഷയമാണ്, പക്ഷേ കൃഷി ഒരു സംസ്ഥാന വിഷയമാണ്. അവർ നിബന്ധനകൾ കാണണം.

'സ്വദേശി' സമീപനം എന്നത് വ്യാപാരത്തെ പൂർണമായും നിരാകരിക്കലല്ല. മറിച്ച്, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗത്തെ ബാധിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ, ആഭ്യന്തര ശേഷി വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതിനനുസൃതമായി മാത്രമേ വ്യാപാര വാതിലുകൾ തുറക്കാവൂ എന്ന ആവശ്യമാണത് മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്നത്. വ്യാപാര കരാറുകൾ വെറും ചട്ടക്കൂടുകൾ മാത്രമാണ്, അവ ഉറപ്പുകളല്ല. ഉയർന്ന ഉത്പാദനക്ഷമത, മെച്ചപ്പെട്ട സംസ്കരണ രീതികൾ, സുതാര്യത പാലിക്കാനുള്ള ബാദ്ധ്യത എന്നിവയ്ക്ക് പകരമാവില്ല ഈ കരാറുകൾ.

കാർഷിക മേഖലയിൽ എന്ത് പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്ന് കരാറിലെ വ്യവസ്ഥകളിൽ വ്യക്തമാക്കാതെ, വെറും വാക്കാലുള്ള പ്രഖ്യാപനങ്ങളെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്ന ഒരു കരാർ ഒപ്പുവയ്ക്കാൻ പാകപ്പെട്ടതല്ല. ആദ്യം കരാർ വ്യവസ്ഥകൾ പരസ്യപ്പെടുത്തുക, അതിനുശേഷം മാത്രം ഒപ്പുവയ്ക്കുക.