വിശ്വാസം കൊണ്ടൊരു തുലാ​ഭാരം

സ്വാമി വിശു​ദ്ധാ​നന്ദ (പ്രസി​ഡന്റ്, ശ്രീനാ​രാ​യ​ണ​ | Monday 07 January 2019 12:23 AM IST

guruprakasham-

ജീവി​തത്തെ സംബ​ന്ധി​ക്കുന്ന ചില കാര്യ​ങ്ങൾ എത്ര ചിന്തി​ച്ചാലും ചർച്ച​ചെ​യ്താലും എങ്ങു​മെ​ത്തു​ക​യി​ല്ല. അതു​പോലെ തന്നെ മറ്റു ചില​ കാ​ര്യ​ങ്ങൾ എത്ര കണ്ടാലും കേട്ടാലും മതി​യാ​വു​ക​യു​മി​ല്ല. ഇതു രണ്ടും ര​ണ്ടു​ത​ര​ത്തി​ലുള്ള അപൂർണത​ക​ളാ​ണ്. ഒന്നു വിര​സ​ത​യു​ണ്ടാക്കുന്ന അപൂർണ​ത​യാ​ണെ​ങ്കിൽ മറ്റേതു രസ​മു​ണ്ടാ​ക്കുന്ന അപൂർണ​ത​യാ​ണ്. വ്യക്തി​സം​ബ​ന്ധ​മായ ഈ അപൂർണ​ത​ക​ളെല്ലാം ഒരു​പോലെ ജീവി​ത​ത്തിനു വിനാ​ശ​ക​ര​ങ്ങ​ളായി ഭവി​ക്കു​ന്ന​താ​ണ്. എന്നി​രു​ന്നാലും നമ്മ​ളെല്ലാം അത്തരം കാര്യ​ങ്ങളെ എപ്പോഴും ആവേ​ശ​പൂർവം താലോ​ലി​ച്ചു​ കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ​യാ​ണി​രി​ക്കു​ന്ന​തും. അതി​നു ​കാ​രണം മനസിന്റെ പരി​ധി​യി​ല്ലാത്ത മോഹാ​വേ​ശ​ങ്ങളും ജിജ്ഞാ​സ​കളും പ്രത്യാ​ശ​ക​ളുമൊക്കെയാണ്.

എവി​ടെ​യാണ് സന്തോഷം അല്ലെ​ങ്കിൽ സമാ​ധാനം കിട്ടു​ന്ന​തി​നുള്ള ഇട​മി​രി​ക്കു​ന്നത് എന്ന​റി​യാ​യ്ക​യാൽ മനസ് എല്ലാ ഇട​ങ്ങ​ളി​ലേക്കും നിയ​ന്ത്ര​ണ​മേ​തു​മി​ല്ലാതെ കടന്നു ചെല്ലു​ക​യാണ് ചെയ്യു​ന്ന​ത്. ശരി​യായ സ്‌നേഹവും ശരി​യായ വിശ്വാ​സവും ശരി​യായ ലക്ഷ്യവും ഇല്ലാ​ത്ത​തു​കൊണ്ട് സംഭ​വി​ക്കു​ന്ന​താ​ണി​ത്.


ഒരി​ക്കൽ ന്യൂക്ലി​യർ യുദ്ധം കൊണ്ടു​ണ്ടാ​കുന്ന വിനാ​ശ​ങ്ങ​ളെ​ക്കു​റിച്ച് റഷ്യ, അമേ​രി​ക്ക, ജർമ്മ​നി, ഫ്രാൻസ്, ജപ്പാൻ തുട​ങ്ങിയ രാജ്യ​ങ്ങ​ളിലെ ശാസ്ത്ര​പ്ര​തി​ഭ​കളും മത​നേ​താ​ക്ക​ന്മാരും മോസ്‌കോ​യിൽ ഒന്നി​ച്ചു​കൂടി ചിന്തി​ക്കു​കയും ചർച്ച​ചെ​യ്യു​ക​യു​മു​ണ്ടാ​യി. അവ​രുടെ ചിന്തയും ചർച്ചയും എങ്ങു​മെ​ത്തി​യി​ല്ലെ​ങ്കിലും ന്യൂക്ലി​യർ യുദ്ധ​ത്തെ​പ്പ​റ്റി​യുള്ള ഭീതി കൂട്ടാൻ അവർക്കാ​യി. അവ​രിൽ ആർക്കും തന്നെ അവർ സമ്പാ​ദിച്ചു കൂട്ടിയ ശാസ്ത്ര​-​മത ബോധ​ത്തിൽ നിന്നും സമാ​ധാ​ന​ത്തിന്റെ ഒരു കൈത്തി​രി​ കൊളു​ത്തി​വയ്‌ക്കാൻ കഴി​ഞ്ഞതുമില്ല. അപ്പോൾ അവിടെ കൂടി​യി​രു​ന്ന​വ​രിൽ ആഫ്രി​ക്ക​ക്കാ​ര​നായ ഒരു കൊച്ചു​മ​നു​ഷ്യൻ എഴു​ന്നേറ്റ് വളരെ വിന​യാ​ന്വി​ത​നായി തന്റെ​യു​ള്ളി​ലു​ണ്ടായ ഒരു ചിന്ത ഇങ്ങനെ പങ്കു​വെ​ച്ചു.


'ഈ ലോകം ദൈവ​ത്തിന്റെ ഇച്ഛ​യിൽ നിന്നും സൃഷ്ട​മാ​യ​താ​ണ്. ദൈവ​ത്തിന്റെ ഇച്ഛയെ ഒരു ന്യൂക്ലി​യ​റിനും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യാൻ സാധി​ക്കു​ക​യി​ല്ല. ഇപ്ര​കാരം ദൈവം രക്ഷ​ക​നാ​യു​ണ്ടെന്നു ഉറച്ചു വിശ്വ​സി​ക്കു​ന്ന​വന്റെ സമാ​ധാ​നത്തെ ഒരു ശാസ്ത്ര​ത്തിനും ഒരു മത​ത്തിനും നശി​പ്പി​ക്കാ​നാ​വു​ക​യു​മി​ല്ല. നിങ്ങ​ളെല്ലാം സമാ​ധാ​ന​ചി​ത്ത​രായി മട​ങ്ങി​പ്പോ​കു​വിൻ.'


ആ നേരത്ത് യുദ്ധഭീതി​യുടെ പിരി​മു​റു​ക്ക​ത്താൽ വീർപ്പു​മു​ട്ടി​യി​രുന്ന ശാസ്ത്ര​ജ്ഞ​ന്മാരും മത​നേ​താ​ക്ക​ന്മാരും അതു കേട്ടിട്ട് അതു​വ​രെ​യി​ല്ലാ​തി​രുന്ന ഒരു പ്രത്യാ​ശ​യോടെ പര​സ്പരം നോക്കി ആശ്വാസം കൊണ്ടു.
ഇതൊരു വിശ്വാ​സ​ത്തിന്റെ സ്‌നേഹ​ത്തിന്റെ സമാ​ധാ​ന​ത്തിന്റെ നേരായ തലോ​ട​ലാ​ണ്. മനു​ഷ്യൻ സങ്ക​ല്പി​ച്ചു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്ന​തെല്ലാം പിരി​ക്കാ​നാ​വു​ന്നതും നശി​പ്പി​ക്കാ​നാ​വു​ന്ന​തു​മാ​ണെ​ങ്കിൽ ദൈവം കല്പി​ച്ചു​ണ്ടാ​ക്കു​ന്ന​തെല്ലാം പിരി​ക്കാ​നാ​വാത്തതും നശി​പ്പി​ക്കാ​നാ​വാ​ത്ത​തു​മാ​ണ്. ആ സത്യ​ത്തിന്റെ ബല​ത്തി​ല​ല്ലാതെ മനു​ഷ്യന് ഒരി​ക്കലും സമാ​ധാനവും സ്‌നേഹവും ഉണ്ടാ​കു​ന്ന​ത​ല്ലെന്ന തിരി​ച്ച​റി​വാണ് വാസ്ത​വ​ത്തിൽ അവിടെ കൂടി​യി​രു​ന്ന​വ​രുടെ ഭയത്തെ അല്പ​നേ​ര​ത്തേ​ക്കെ​ങ്കിലും ശമി​പ്പി​ക്കാൻ ഇട​യാ​ക്കി​യ​ത്.


പൂർണ​ത​യാണ് ദൈവ​ത്തിന്റെ അഥവാ പ്രപ​ഞ്ച​സ്ര​ഷ്ടാ​വിന്റെ സ്വരൂപം. എന്നാൽ മനു​ഷ്യൻ ശാസ്ത്ര​ജ്ഞ​നാ​യാലും ഭിഷ​ഗ്വ​ര​നാ​യാലും അദ്ധ്യാ​പ​ക​നായാലും ഭര​ണ​ത​ന്ത്ര​ജ്ഞ​നായാലും പൂർണനായി ഭവി​ക്കു​ന്നി​ല്ല. ഇങ്ങനെ അപൂർണനാ​യി​രി​ക്കുന്ന മനു​ഷ്യൻ പൂർണത​യുടെ സ്വരൂ​പ​മാ​യി​രി​ക്കുന്ന ദൈവ​ത്തിൽ തന്റെ ഹൃദ​യത്തെ സമർപ്പിച്ച് ചിന്തി​ക്കു​കയും പ്രവർത്തി​ക്കു​കയും ചെയ്താൽ അപൂർണത​യു​ണ്ടാ​ക്കുന്ന ഏതൊരു വിനാ​ശ​ത്തിന്റെ ഭാര​ത്തിൽ നിന്നും അല്പ​മാ​ത്ര​മാ​യി​ട്ടെ​ങ്കിലും അവനു വിടു​തൽ നേടു​വാ​നാ​കും.


പ്രാപ​ഞ്ചി​ക​മായ അള​വു​കളും വർണന​കളുമൊക്കെ വച്ചു​കൊ​ണ്ടാണ് മനു​ഷ്യൻ ദൈവത്തെ അറി​യാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്ന​ത്. അതു​കൊ​ണ്ടു​ത​ന്നെ​യാണ് മനു​ഷ്യനു ഒരി​ക്കലും ദൈവ​ത്തിന്റെ സ്വരൂ​പത്തെ അറി​യാൻ ഇട​യാ​കാ​തി​രി​ക്കു​ന്ന​തും. പ്രാഥ​മി​ക​മായി ഈ ബോധം നമുക്ക് എന്നു​ണ്ടാ​കു​ന്നുവോ അന്നേ ദൈവം എന്ന ശബ്ദ​ത്തിലും പൊരു​ളിലും നമുക്ക് വിശ്വാ​സ​മു​ണ്ടാ​വു​ക​യു​ള്ളൂ. ഒന്നിലും വിശ്വാ​സ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വ​നാണ വേഗം കല​ഹി​ക്കു​ന്ന​ത്. കല​ഹ​മെ​ന്നത് നാശ​ത്തിന്റെ വാതി​ലാ​ണ്. ആ വാതി​ലിനെ അട​യ്ക്കാ​നുള്ള ഏറ്റവും ഭദ്ര​മായ സാക്ഷ​യാണ് വിശ്വാ​സം. അതു ശ്വാസം പോലെ സ്വത​ന്ത്ര​മാ​യി​രി​ക്ക​ണം. മനു​ഷ്യന് ഒരു നേരത്തും കല​ഹി​ക്കുവാ​നാ​കാത്ത ഒരേ​യൊരു പ്രവർത്തി​യാണ് അവന്റെ ശ്വാസോ​ച്ഛ്വാ​സ​മെ​ന്ന​ത്. അതു​കൊ​ണ്ടാണു വിശ്വാ​സവും അ​തു​പോ​ലെ​യാ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെന്നു പറ​യു​ന്ന​ത്.
ഈ ലോകത്തെ നാം നേരിൽ കാണു​ന്നതു പുറ​മേക്കു തുറ​ന്നി​രി​ക്കുന്ന നമ്മുടെ രണ്ടു ചെറിയ കണ്ണു​കൾ കൊണ്ടാ​ണെ​ങ്കിലും ആ കണ്ണിനെ നേരിൽ കാ​ണു​വാ​നുള്ള ഒരു കണ്ണു നമുക്ക് ദൈവം തന്നി​ട്ടി​ല്ല. എന്നാൽ പുറ​മേക്കു തുറ​ന്നി​രി​ക്കുന്ന കണ്ണു കൊണ്ടു കാണാ​നാ​വാ​ത്ത​തി​നെ​വരെ കാണു​വാ​നുള്ള ഒരു കണ്ണ് നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ വച്ചു തരി​കയും ചെയ്തി​ട്ടു​ണ്ട്.

ഇതാണു ദൈവ​ത്തിന്റെ സംര​ച​നാ​വി​ശേ​ഷം, ആ സംര​ച​ന​യിൽ കൈവ​യ്ക്കു​വാ​നുള്ള ശേഷിയോ ബുദ്ധിയോ മനു​ഷ്യ​നി​ല്ല. എന്തു​കൊ​ണ്ടെ​ന്നാൽ മനു​ഷ്യൻ ദൈവ​ത്തെയും ദൈവ​ത്തിന്റെ പ്രപ​ഞ്ച​ര​ച​ന​യെയും കാണു​ന്നതും നിർവചി​ക്കു​ന്നതും അനു​ഭ​വി​ക്കാൻ ശ്രമി​ക്കു​ന്നതും അവന്റെ ഭക്തിയും ബുദ്ധിയും ഒന്നി​പ്പി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടാ​ണ്. എന്നാൽ ദൈവം സർവര​ച​ന​കളും നടത്തി​യി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​കട്ടെ നേരിന്റെ​​​​ ഒരി​ക്കലും വറ്റാത്ത നീരു​കൊ​ണ്ടാ​ണ്. ആ നീരി​നെ ഒരു കണ്ണു​കൊ​ണ്ടും കാണാ​നാ​വി​ല്ല. ഇവി​ടെ​യാണ് വിശ്വാ​സ​ത്തിന്റെ ഒരു വേരു വളർത്തി നമ്മുടെ മന​സിനെ നേരിൽ ഉറ​പ്പി​ക്കേ​ണ്ട​തിന്റെ ആവ​ശ്യ​കത നമുക്ക് അനി​വാ​ര്യ​മാ​യി​ത്തീ​രു​ന്ന​ത്. ഈവിധം വിശ്വാ​സ​മു​ള്ള​വനേ സ്‌നേഹി​ക്കാനും സ്‌നേഹം പങ്കു​വയ്‌ക്കാനും സന്തോ​ഷി​ക്കാനും സന്തോഷം പങ്കി​ടാനും സാധ്യ​മാ​വു​ക​യു​ള്ളൂ.
അതു​കൊണ്ട് ഏതൊ​രാളും ഉത്കൃ​ഷ്ട​മാ​യൊരു ജീവി​ത​മാണ് ആഗ്ര​ഹി​ക്കു​ന്ന​തെ​ങ്കിൽ ആദ്യം വിശ്വാസം ഉള്ള​വനായി​ത്തീ​രു​കയാണ് വേണ്ട​ത്. ആ വിശ്വാ​സ​ത്തിന്റെ വേരു നേരിൽ ഉറ​ച്ചി​രി​ക്കു​ന്ന​താ​യി​രി​ക്ക​ണ​മെന്നു മാത്രം. അങ്ങ​നെ​യൊരു വിശ്വാ​സത്തെ ഉണ്ടാ​ക്കേ​ണ്ടതും ദൃഢ​മാക്കി നിർത്തേ​ണ്ടതും അവ​ന​വൻ തന്നെ​യാ​ണ്. വിശ്വാ​സം പല​തി​ന്റെയും ഉല്പ​ന്ന​മായി വിപ​ണനം ചെയ്യ​പ്പെ​ടുന്ന കാലത്ത് ഉറ​ച്ച​വി​ശ്വാ​സ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വനും തന്റെ വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ സ്വാത​ന്ത്ര്യ​മി​ല്ലാ​ത്ത​വനും അന്ധ​വി​ശ്വാ​സ​ത്തിന്റെ താഴ്ച​യിൽ നിന്നും താഴ്ച​യി​ലേക്കു നിപ​തി​ച്ചു​കൊ​ണ്ടി​രി​ക്കും.


വിശ്വാ​സ​സ്വാ​ത​ന്ത്ര്യ​ത്തിന്റെ വലിയ പ്രകാശം പര​ത്തിയ ദാർശ​നി​ക​നായ മഹർഷി​യാ​യി​രുന്നു ശ്രീനാ​രാ​യ​ണ​ഗു​രു​ദേ​വൻ. ആ അനു​പ​മവും അമേ​യ​വു​മായ ജീവി​ത​ത്തിലേക്ക് നോക്കു​ന്ന​താ​യാൽത്തന്നെ വിശ്വാ​സത്തിന്റെ ഒരു ആന​ന്ദ​ക്ക​ട​ലി​ലി​റ​ങ്ങുന്ന അപൂർവമാ​യൊ​രു അനു​ഭവം നമു​ക്കു​ണ്ടാ​വും. ചിന്ത​കൾക്ക് മംഗ​ള​ക​ര​മായ പരി​സ​മാ​പ്തി​യു​ണ്ടാ​കു​ന്നതും കണ്ട​തിലും കേട്ട​തിലും പറ​ഞ്ഞ​തിലും ഒരു​വനു സംതൃ​പ്തി​യു​ണ്ടാ​കു​ന്നതും ഭയ​ത്തിൽ നിന്നും വിടു​തൽ നേടാ​നാ​വു​ന്നതും സമാ​ധാ​ന​ത്തി​ന്റെയും സ്‌നേഹ​ത്തി​ന്റെയും ഉയ​ര​ത്തി​ലേക്കു ഒരു പറ​വ​യെ​പ്പോലെ പറ​ന്നുയ​രാനാകു​ന്ന​തു​മെല്ലാം നേരായ വിശ്വാ​സ​ത്തിൽ നിന്നും വ്യതി​ച​ലി​ക്കാ​തി​രി​ക്കു​മ്പോ​ഴാ​ണ്. 'വിശ്വാസം രക്ഷിച്ചു' എന്ന ഗുരു​വിന്റെ ഇര​ട്ട​വാ​ക്കു​കൾ കൊണ്ട് ഈ പുതു​വർഷാ​രം​ഭ​ത്തിൽ നമുക്ക് ഒരു തുലാ​ഭാരം നട​ത്താം.

ഇവിടെ കൊടുക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ കേരള കൗമുദിയുടെതല്ല. സോഷ്യൽ നെറ്റ്‌വർക്ക് വഴി ചർച്ചയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർ അശ്ലീലമോ അസഭ്യമോ തെറ്റിദ്ധാരണാജനകമോ അപകീർത്തികരമോ നിയമവിരുദ്ധമോ ആയ അഭിപ്രായങ്ങൾ പോസ്റ്റ്‌ ചെയുന്നത് സൈബർ നിയമപ്രകാരം ശിക്ഷാർഹമാണ്.
POPULAR IN EDIT
LATEST VIDEOS
YOU MAY LIKE IN EDIT